SINIF MÜCADELESİ ÜZERİNE KISA BİR NOT

Karl Marx, sınıf mücadelesinden ne anlıyordu? Bunu bilmeden sınıf mücadelesinin eleştirisi yapılamaz.

Öncelikle sınıf kavramını açmalıyız. Lenin şöyle diyor: "Sınıflar, tarihsel olarak belirlenmiş bir üretim sisteminde tutmuş oldukları yerle, üretim araçlarıyla olan ilişkileriyle, emeğin toplumsal örgütlenmesi içindeki rolleri ve dolayısıyla, kullandıkları toplumsal zenginlik boyutları ve bunu elde etme biçimleriyle birbirinden ayrılan geniş insan gruplarıdır."( LENIN, 1976: 472)

Sanayi devrimi ile birlikte proleterya sayıca artmış, toplumun en geniş katmanını oluşturan sınıf haline gelmiştir. Makineleşme, küçük iş tanımları işçileri her açıdan eşitlemeye başlar. Burjuvazinin kendi içindeki rekabet ve ticari bunalımlar arttıkça işçi sınıfının durumu daha da kötüleşir.( Sanayi devrimi ile birlikte başlayan süreç) Tek tek işçiler ve burjuvalar arasındaki çatışma giderek sınıf kimliği almaya başlar. Böylelikle işçiler kendi aralarında koalisyonlar, sendikalar kurmaya başlarlar. Burjuvazi de kendi silahlarıyla savaşır.(RIUS,2009:110)  Mücadele şiddet ve demokratik biçimlerde süregelir.

Peki mücadelenin sonucunda ne olur? Bazılarının iddia ettiği gibi sınıf mücadelesini savunan ezen olmak için mi savunur? Kardeşlerim bunu cahil bir insan söyleyemez, bunu ancak ve ancak cahilliğini eğitimle gidermiş ama eşekliği baki kalmış bir insan iddia eder. Sınıf mücadelsesi olmadan insanlık ilerleyemez. Bunu anlamak için önce tarihsel materyalizm bilmek gerekir.

Tarih, sınıf mücadeleleri tarihidir. Özgür ile köle, patrisyen ile pleb, senyör ile serf, lonca ustası ile çırak, ezen ile ezilen birbirleriyle sürekli bir karşıtlık içinde bulunmuş, birbirine karşı gizli ya da açık kesintisiz bir mücadele sürdürmüş, bu mücedele ya toplumsal yapısının devrimci bir dönüşümüyle ya da mücadele eden sınıfların hep birlikte çöküşüyle sonuçlanmıştır. (  MARX,ENGELS, 2011:46)

Ve bu tarih sınıf mücadeleleri insanoğlunun bir kademe daha özgürleşmesini sağlamıştır. Günümüzdeki mücadele ise burjuvazi ve proleterya arasındadır. Bu mücadele sonunda sınıfın sınıfa tahakkümü ortadan kalkacak ve sınıfsız bir toplum ortaya çıkacak: Komünizm.

Şimdi arkadaşlar, bu tezin neresinde ezen olmak gibi bir iddia var? Hadi diyelim ki sınıf mücadalesini başlı başına yanlış biliyor da beni ezen yapıyorsun. Tamam kabulüm. O zaman bu düzende de bir ezen olduğunu kabul etmiş oluyorsun. Neden dur diyemiyorsun?

Şimdi söyler misniz çelişen kimmiş? Ufacık beyinleri ile sözde Marxizmin çelişkisini ortaya çıkaracaklar. Tarihin en akıllı insanı kendileri. Çünkü onlarca bilimadamı arasında böyle bir iddiayı ortaya atan ilk şahsiyet olma nailine erişmek kolay değil. Velhasılkelam cahil olmak, özellikle de okumuş bir cahil olmak, rezil olmak biraz da cesarete bağlıdır. Önce öğrenin sonra lakırdı yapın. Bilimsel konuşmak, facebooktaki liseli ergenleri tatmin etmeye benzemez.

KAYNAKÇA
-Bogulavski, Karpuşin - Diyalektik Materyalizmin Abecesi, Sol yayınları, 2006
-Marx, Engels - Komünist Parti Manifestosu, Evrensel yayınları, 2011
-Rius - Yeni Başlayanlar İçin Marx, Daktylos yayınevi, 2009
-Lenin - Marx, Engels-Marxizm, Sol yayınları, 1976

GEORGE ORWELL, 1984, STALİNİZM VE OLİGARŞİ

Uzun süredir okumak istiyordum bu kitabı. Aslında üniversitede bir hocamın derste okuttuğu bir kitaptı ama tesadüf o ki, o sene hocamın dersi almaması yüzünden hedefime ulaşamadım. Birkaç sene gecikmeli de olsa George Orwell'ın Bin Dokuz Seksen Dört kitabını okudum. Büyük bir merak içindeydim.

Okumadan önce kitabın bir Stalinizm eleştirisi olduğunu yaptığım araştırmalardan öğrenmiştim. Fakat okuyunca hiç de öyle olmadığını gördüm. Öncelikle kitap bir gelecek öngörüsü ve sosyalizm sonrası bir dönemi anlatıyor. Her ne kadar yönetim şeklinin "İngsos" (İngiliz Sosyalizmi) olsa da Okyanusya devleti, neredeyse kast sistemi denebilecek bir katmanlara, faşist denilebilecek düzeyin bile fazlası bir sivil toplum baskısı ve Platonist bir eşitsizlikçi modele sahip. O kadar ki Platon'un kimin asker kimin yönetici kimin halkı oluşturacağına dair teorisi (ismi böyle değil tabii) neredeyse doktrin olarak kullanılmakta resmi ideoloji tarafından. Kitabın çoğu yerinde de faşizm ve komünizmden "öteki" ideolojiler olarak bahsedilmektedir. Sonuç olarak, ideoloji sosyalizmden türemiş ama oligarşik kolektivizme dönmüş bir baskı rejimidir.

Kitabın baş kahramanı Winston'ın muhalif bir yayını okuduğu kitabın başlığı ise ideolojinin adı: oligarşik kolektivizm. Toplum ise 3 katmandan oluşuyor: iç parti, dış parti ve proleterler. İç parti, oligarşiyi oluşturan sınıf. Dış parti ise bir nevi orta sınıf. Özellikle iç parti ve dış parti üyelerini gözetleyen, evlere, sokaklara yerleştirilmiş tele-ekranlar mevcut. Ünlü "big brother sizi gözetliyor" deyimi de buradan geliyor. Big Brother ise bizzat parti tarafından yaratılmış devlet başkanının adı. Daha doğrusu yaratılmış mı, yaşıyor mu belli değil. Büyük ihtimal hiçbir zaman ölmeyecek olan bir lider. Bir nevi "kral öldü, yaşasın yeni kral" modeli.

Partinin bilinç oluşturma çabalarının en büyüğünü geçmişi değiştirme fonksiyonu oluşturuyor ki günümüzde de bu kısmen de olsa yapılabiliyor.

Kitapta geçen bazı sözler var ki ders çıkarılması gerekir. Örneğin en çok aklımda kalmış olanı: "Eyleme geçmek için bilinçlenmek gerekir, bilinçlenmek için de eyleme ihtiyaç vardır." Alıntıladım ama birebir değil aklımda kalan hali bu.

Sonuç olarak kitap, bir gün içinde alıp bitirme hevesi uyandıran, "aaa bu şimdi de var halbuki" dedirten bir devlet taşlaması. Alın okuyun gari.